Als matchmaker kijk ik natuurlijk naar interesses, levensfase en persoonlijkheid. Maar wat ik in de praktijk het vaakst zie, is dat relaties niet stuklopen op karakter… maar op misverstanden in romantische verwachtingen.

Die gevoeligheid daarvoor heb ik ontwikkeld in de jaren dat ik in het Midden-Oosten woonde. Daar leerde ik hoe anders liefde beleefd en getoond kan worden. Minder woorden, meer zorg. Minder nadruk op chemie, meer op verantwoordelijkheid, familie en respect.

Toen ik weer in Nederland woonde, zag ik het contrast. Hier zoeken we juist naar gelijkwaardigheid, humor, vrijheid en een klik. Allebei prachtig. Allebei waardevol. Maar ook: allebei cultureel bepaald.

Wat de één romantisch vindt, kan de ander afstandelijk vinden.
Wat de één ziet als betrokkenheid, ervaart de ander als bemoeizucht.
Wat de één vanzelfsprekend vindt in een relatie, herkent de ander niet eens als liefde.

Daarom match ik niet alleen op hobby’s, opleidingsniveau of levensstijl.
Ik match op vragen als:

• Hoe toon jij liefde?
• Hoe wil jij dat liefde aan jou getoond wordt?
• Wat vind jij vanzelfsprekend in een relatie, zonder dat je het uitspreekt?
• Hoe kijk jij naar rollen, aandacht, zelfstandigheid en samen zijn?

Dat zijn geen standaard matchingscriteria.
Dat zijn de punten waarop mensen elkaar echt leren begrijpen.

Want een klik is mooi.
Maar elkaar begrijpen is wat een relatie laat slagen.